Księżyc "0” został stworzony wspólnie z lokalną społecznością Starego Miasta w Poznaniu. Proces pozwolił sprawdzić rozwiązania materiałowe, techniki wspólnego tworzenia, konstrukcję i sposób ekspozycji. Księżyc "0” - stworzyłam w czerwcu i lipcu 2026 roku. Traktowałam go jako prototyp: próbę sprawdzenia idei projektu w rzeczywistej skali. Pozwolił mi przetestować właściwości materiału, sposób wspólnego tworzenia, łączenie indywidualnych fragmentów, konstrukcję oraz możliwości ekspozycji dużej, ażurowej formy. Równie ważne okazało się jednak to, co wydarzyło się pomiędzy ludźmi podczas pracy. Uczestnicy porównywali wspólne splatanie do dawnego zwyczaju darcia pierza - sytuacji, w której ludzie siedzą razem, rozmawiają, pracują rękami, a rytm powtarzalnych gestów uspokaja i porządkuje uwagę. Mówili o przyjemności bycia obok siebie bez presji efektu i bez oceny. Każdy pracował inaczej, we własnym tempie i według własnej intuicji, a różnorodność tych sposobów nie była problemem - przeciwnie, stawała się wartością. To doświadczenie potwierdziło jedno z najważniejszych założeń projektu: wspólnota nie musi oznaczać jednakowości. Wiele odmiennych gestów może pozostać widocznych, a jednocześnie stworzyć jedną spójną, monumentalną formę. „Księżyc 0” stał się więc nie tylko prototypem obiektu, ale także prototypem sposobu bycia razem, który chcę rozwijać w kolejnych etapach projektu.