Aga Gierach

artystka wizualna, scenografka i projektantka kostiumów, absolwentka Wyższej Szkoły Sztuki Stosowanej w Poznaniu. Jej dyplom licencjacki z zakresu scenografii został w 1998 roku uhonorowany I Nagrodą im. Zenobiusza Strzeleckiego. W 2001 roku uzyskała tytuł magistra sztuki w specjalności tkanina przestrzenna. Praca dyplomowa „Mezopotamio…” miała formę plenerowego widowiska z monumentalnymi obiektami pneumatycznymi wpisanymi w krajobraz Jeziora Maltańskiego. Od ponad 25 lat tworzy scenografie i kostiumy teatralne, obiekty, instalacje oraz realizacje plenerowe i performatywne. W jej praktyce scenografia nie pełni funkcji dekoracyjnej, lecz staje się jednym z podstawowych środków budowania znaczeń i doświadczenia odbiorcy. Szczególne miejsce zajmują realizacje, w których warstwa wizualna organizuje całe środowisko spektaklu – poprzez materię, skalę, światło, ruch i relację z ciałem – wprowadzając widza w wykreowany świat i umożliwiając jego bezpośrednie doświadczanie. To myślenie rozwija również w projektowaniu i aranżacji wystaw, w tym ekspozycji interaktywnych, gdzie kompozycja przestrzeni, rytm narracji i sposób angażowania odbiorcy stają się integralną częścią całości. Istotnym obszarem jej poszukiwań jest transformacja materii. Od lat pracuje z materiałami z odzysku – tkaninami, folią i innymi tworzywami – wykorzystując je w kostiumach, scenografiach i obiektach przestrzennych. Upcycling traktuje przede wszystkim jako metodę twórczą: proces wydobywania z pozornie zużytej lub zbędnej materii nowych właściwości formalnych, znaczeń i możliwości artystycznych. rugim ważnym nurtem jej praktyki jest tworzenie RAZEM z ludźmi. Przez kilkanaście lat współpracowała z dziecięcymi i młodzieżowymi grupami teatralnymi w ramach projektu „Teatr w Każdej Wiosce” oraz Studia Teatralnego „Próby”, współtworząc z uczestnikami scenografie i kostiumy do około 200 spektakli. Doświadczenie to stało się podstawą autorskiej metody RAZEM, opartej na współuczestnictwie w procesie twórczym i przekonaniu, że istotą działania artystycznego może być nie tylko efekt, lecz również sposób jego wspólnego powstawania. Metodę tę opisała w książce „Jak zrobić teatr z dziećmi RAZEM”, napisanej dzięki Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2017 roku i wydanej w 2021 roku. Praktykę partycypacyjną rozwija również jako organizatorka społeczności lokalnej, koordynując działania Centrum Inicjatyw Lokalnych SPÓJNIK na poznańskim Starym Mieście. Pracuje z mieszkańcami w różnym wieku i o różnych doświadczeniach, inicjując długofalowe procesy artystyczne, w których uczestnicy stają się współtwórcami powstających form i działań. Szczególnie interesuje ją sytuacja, w której wspólna praca z materią staje się narzędziem budowania relacji, uważności i poczucia sprawczości. W 2023 roku otrzymała Stypendium Twórcze Miasta Poznania na realizację projektu „Od rzeczy do rzeczy”, łączącego działania artystyczne, pracę z materiałami z odzysku i spotkanie międzypokoleniowe. Jej praktyka obejmuje cały proces powstawania przedsięwzięcia artystycznego – od koncepcji i eksperymentu z materiałem, poprzez projektowanie i własnoręczne wykonywanie obiektów, pracę z uczestnikami i komponowanie przestrzeni, po publiczną prezentację, działanie performatywne i dokumentację. To doświadczenie pozwala jej łączyć warsztat scenograficzny, myślenie przestrzenne, pracę z materią oraz proces partycypacyjny w spójną, autorską praktykę. Jest laureatką Medalu Młodej Sztuki, Nagrody im. Zenobiusza Strzeleckiego oraz Nagrody Marszałka Województwa Wielkopolskiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony dóbr kultury. Od 2025 roku pełni funkcję wiceprezeski Poznańskiej Fundacji Artystycznej.